Na ons avontuur in Harreveld vorige week, was er dit keer weer een thuiswedstrijd. En nog wel tegen de koploper, die ook nog eens kampioen kon worden. Daarvoor hadden ze nog vier punten nodig. Maar dat was nog niet alles : in de wedstrijd destijds in Dinxperlo liep Fleks een ernstige blessure op aan zijn enkel. Nadat de wedstrijd lange tijd had stilgelegen, de ambulance moest er immers aan te pas komen om Fleks naar het ziekenhuis te vervoeren, was de " goesting " om verder te spelen - begrijpelijk - verdwenen bij ons, maar ook bij de tegenstander.

In de nasleep - de partij was gestopt bij een 2 - 1 voordeel voor de thuisclub - maakten we kennis met een ongekende portie onsportiviteit, of was het gewoon angst om alsnog te verliezen,  vanuit Dinxperlo : wij wilden niet verder spelen en dus was er geen reden om de partij uit te spelen : 3- 1 eindstand en de punten in Dinxperlo. Kortom : als er iemand met zijn enkel haaks aan het onderbeen in het veld ligt, leg je die even aan de kant en speelt dan gewoon verder...... Ik kan me nog hele artikelen voor de geest halen waarin datzelfde Favorita diverse verenigingen van onsportiviteit betichtte toen bleek dat door het " verhandelen " van plaatsbewijzen voor de eerste divisie, dames 1 van Favorita een plek in diezelfde eerste divisie misliep.Wat U niet wil dat U geschiedt...... wordt in Dinxperlo in ieder geval niet toegepast.

Goed : terug naar wedstrijd van gisteren. Senior was terug van een weekje zon, zee en strand Alferink was er echter nog niet bij. Hij was weliswaar geland op de Flugplatz van Dusseldorf, maar raakte op de terugweg verstrikt in talloze duitse " Baustelles " en kon niet op tijd zijn. Wel knap overigens, want het Ruhrgebied herbergt ongeveer 53 snelwegen of stukken snelweg en dan is het dus heel knap om juist in die ene lange file te gaan staan.....
Verder was iedereen er - ook Prins?? die voor ( ! ) de wedstrijd al even de coach van Favorita had gevisiteerd en hem had medegedeeld dat ( ik vertaal het even om problemen te voorkomen ) hij een niet zo aardige man was, vanwege het gebeurde destijds in Dinxperlo.

De toon was gezet en met Prins??, Senior, Fleks, Eraldo, Boppe, Aktie's en Professor in de basis begonnen we aan de partij. Met de opdracht om zo moeilijk mogelijk te serveren werd er aangevangen en we namen brutaal het initiatief. Een kleine voorsprong verscheen op de borden en we dwongen de dinxperlonezen tot het maken van foutjes. Een goede serve-serie van de tegenstander deed de voorsprong echter ras smelten, Boppe had inmiddels plaats gemaakt voor 2bij2, en hoewel we nog wat tegensputterden pakte Favo-klap-klap-rita de set : 18 25.

In set twee startten we weer ijzersterk, maar hadden we pech dat de prima fluitende scheidsrechster enkele keren de bal aan Favorita gaf, terwijl die misschien wel naar ons had moeten gaan. Maar we herpakten ons en gingen verder met hard werken : Senior had zijn accu blijkbaar helemaal opgeladen, getuige zijn sublieme " Boschker-imitatie " in het achterveld en de weergaloze blokkeringen aan het net. Ook Prins?? speelde ijzersterk, was licht ontvlambaar en dat werkte prima in ons voordeel : vooral aanvallend was hij Favorita meerder malen de baas en liet ze dat ook duidelijk weten. Ergens in de wedstrijd begon hij zelfs te zingen :  een unicum kan ik U mededelen.....
We werden sterker en legden de opponent onze wil op en dat was goed om te zien. Maar andermaal was een goede sprongserve-serie ons te machtig en moesten we de set afstaan : 19 - 25.

Maar het gevoel dat er meer in zat voerde de boventoon. De koppen stonden strak en hingen zeker niet naar beneden. Dat bleek in set drie : alles ging goed : Aktie's timmerde er op de buitenkant lustig en onhoudbaar op los, 2bij2 speelde sinds lange tijd een prima pot en verdedigend stonden we goed. Heel goed zelfs,  want met 25 - 14 pakten we de set met misschien wel het beste volleybal dat we dit seizoen hebben laten zien.

En dat beste volleybal speelden we ook nog in set vier. Met veel passie en lawaai werd er weer een ruime voorsprong genomen en de kampioenskansen voor Favorita werden als maar minder gistermiddag. De fouten stapelden zich op aan de overkant en daar maakten we gretig gebruik van. Met voorspelbaar volleybal - bijna alles werd op de buitenkant uitgevochten - kwamen we via 14 - 10, 16 - 11, 19 - 15 op 20 - 18. Daar stokte het : een verprutste free ball bracht Favorita langszij en een spannende eindfase diende zich aan. In die eindfase gaf een sterke blokkering van de tegenstander de doorslag. 2bij2, die veel scoorde, kreeg een iets te scherpe set-up op rechtsvoor redelijk hard terug en Aktie's zat er konditioneel helemaal door en was niet bij macht om op linksvoor nog een kanonskogel te produceren. De geblokkeerde bal plofte bij 23 - 24 langzaam, maar meedogenloos op ons grondgebied en daarmee was de partij ten einde. Vreugde aan de overkant :  het kampioenschap was ( terecht overigens ) binnen. Geen vreugde aan onze kant : zó goed gespeeld en dan slechts één punt overhouden is wel wat wrang te noemen.

Maar dat goede spel onthouden we voor de komende weken, waarin we nog de nodige punten zullen moeten vergaren. Met het gisteren vertoonde spel moet er zeker nog wat te halen zijn ! Met een groot kompliment naar mijn ploeg kan ik met een gerust hart zeggen : het was ons gisteren een waar én zwaar genoegen !

De Dijk.