Rond 18.15 uur plaatselijke tijd, de meesten nog druk kauwend op de avondmaaltijd, was het verzamelen geblazen voor de leden van heren één. Doel was vandaag om KSH wat punten afhandig te maken, teneinde de onderste plaats op de ranglijst te verlaten. Thuis werd er nog gewonnen van de harreveldianen, maar vandaag zou dat wel eens lastig kunnen gaan worden.

We hadden namelijk geen middenmensen ter beschikking : Alferink stond op het punt te vertrekken naar een tropisch oord om daar wat vuurwerk te aanschouwen en Senior lag met zijn b*llen op een dito tropisch strand heel ver weg van Harreveld. Met de uitzendkrachten Jorn en Lars uit jongens A ( koploper in hun kompetitie, waarvan akte ! ) en verder iedereen aanwezig vertrok de stoet. Er was nog geprobeerd de strijd te verplaatsen, maar dat liep op niets uit. Jammer, want we dachten vanwege het bosje bloemen voor het bruidspaar Walter destijds in Neede een goede kans te maken......

Tijdens de koffiesessie in het plaatselijke dorpshuis behalve slap gelul van deze en gene, ook bezoek van Walter. Hij bedankt ons voor het bosje bloemen destijds in Neede en bood ons aan om op zijn kosten na de wedstrijd een versnapering te nuttigen. Maar eerst dienden we nog te volleyballen. Terwijl er driftig werd ingespeeld en ingeslagen, piekerde ondergetekende zich een slag in de rondte over de opstelling. Uiteindelijk belandden Aktie's en Lars op de middenas en mochten zij, vergezeld van Neuk, Professor, 2bij2, Prins?? en Boppe starten. De eerste set was te timide : de serve' s waren te makkelijk en KSH kon makkelijk tot aanvallen komen en er was te weinig spirit. Een time-out bracht wat uitkomst : de taktiek werd wat bijgesteld en met wat meer servedruk - vooral Boppe liet wat verrassend effektieve kanonskogels vanaf de achterlijn vertrekken - en wat meer spirit werd het KSH iets lastiger gemaakt. De opponent had echter de beschikking over een wel hele makkelijke aanvaller, die garant stond voor redelijke mokerslagen én veel punten in harreveldiaans voordeel : 25 - 16.

Set twee zakten we erg ver weg : veel fouten in onze verdediging en een stabiel spelende tegenstander lieten de scorebordjes vaker in het voordeel van de thuisklub vallen dan ons lief was : 25 - 11.

In de daaropvolgende episode - Eraldo op de plek van Neuk, Fleks in plaats van Lars en Jorn op de plek van 2bij2 - begonnen we vol frisse moed. En met fris elan : er werd hard gewerkt - Jorn liet zien dat hij flink gegroeid is en pakte veel in de verdediging - en er werd wat meer gescoord op het midden. Na een volledige ronde doordraaien stonden we met 10 - 8 voor en speelde toch iets lekkerder zogezegd. De voorsprong werd nog iets uitgebouwd en al ras was KSH door de time-outs heen. Prins?? speelde een prima wedstrijd en met name in set drie was hij de scorende man. Vooral de blokkering was van een ongekende Kormelink-kwaliteit : vakkundig dichtgemetseld ! Even werd het nog spannend, maar toen zelfs het kanon van Harreveld fouten ging maken was de strijd in ons voordeel beslist : 20 - 25.

Uiteraard met dezelfde mensen startten we rondgang vier. Maar het spel was een stuk minder dan in de set ervoor. De servedruk was verdwenen en de spellie van KSH kon alles aanspelen. De kans om er een vijfsetter uit te slepen was snel verkeken en KSH snelde in sneltreinvaart naar een 25 - 14 setwinst. En daarmee een terechte 3- 1 overwinning.

Tijd voor een sapje - op kosten van Walter natuurlijk - in " la cantina ". Eenmaal kompleet werd er speciaal voor Walter uit volle borst " ein Prosit, ein Prosit " gezongen. Tot vermaak van iedereen in het dorpshuis, want behalve volleyballers waren er ook leden van de seniorenkaartclub, leden van plaatselijke drumband St.Agatha en natuurlijk de dames van de kantklosvereniging " het Losse Eindje ". Het werd een gezellige boel daar in het dorpshuis, zeker toen FC Twente ook nog ging scoren. Het zoveelste rondje werd gehaald - elke keer werd geprobeerd om dit op kosten van Walter te doen - en ook de vetpan werd aan een test onderworpen. Toen de kaarters met hun verlotingsprijzen aan de tap gingen nakaarten werd alles uit de kast gehaald om de vleespakketten direkt in de pan te mikken....

Nadat de rekening was betaald, gingen we huiswaarts. We hadden het adres van Walter van zijn teamgenoot gekregen en we waren niet te beroerd om even vriendelijk te toeteren ter hoogte van zijn huis. Ik hoop dat hij onze opmerking bij zijn vertrek uit het dorpshuis - " wie komt straks gebakk'n eier ett'n - niet al te serieus heeft genomen....anders zit hij nu nog steeds te eten !

Hoewel het resultaat weinig reden tot lachen gaf, werden de lachspieren gisteren uitgebreid aan het werk gezet.Zeker na de fantastische aktie van de keeper van ADO Den Haag.... Wat dat betreft was het ons gisteren zeker een waar genoegen !

De Dijk.