KSV thuis : wéér net niet !
De startende zes - Neuk, 2bij2, Aktie's, Alferink, Senior en Prins?? aangevuld met Professor in een ander kleur shirt - speelden fris van de lever en hielden lang gelijke tred met KSV. Aktie's en 2bij2 waren solide in de passing waardoor we er via het midden vaak doorkwamen. KSV toonde zich echter van haar taaiste kant en pakte veel. Daarbij opgeteld de lastige serve van hun spelverdeler - door ons steevast de uitvinder van het volleybal genoemd - maakte dat de set naar de gasten ging ( 18 - 25 ). Daar hielp een dubbele wissel aan Dynamo-kant niets aan.
In de tweede rondgang voerden wij onze servicedruk dusdanig op dat we een ruime voorsprong konden noteren. Met name Senior doet de laatste tijd goede zaken met zijn korte serve. Een kleine taktische omzetting ( de blokkering werd rechtdoor dichtgemetseld ) sorteerde veel effekt, al moest Alferink wel even gemaand worden om ook daadwerkelijk door te zetten richting de buitenblokkeerder.Het leverde wel even een gezicht op dat het goed zou doen in het spookhuis op de kermis, maar het effekt was bereikt :een nog agressievere Alferink. Altijd mooi ! De aanvallers van de vijand werden gedwongen om diagonaal te gaan slaan en daar vertolkten zowel Aktie's als Professor een uitmuntende rol van stofzuiger. Toen de tegenstander zich ook nog eens heel erg druk ging maken om de arbiter van dienst ( Januslav Stoer, die overigens prima floot ), was de set een simpele prooi voor de onzen : 25 - 16.
We stonden goed, zoals dat zo mooi heet, en hadden ze in een soort wurggreep. Maar een onbegrijpelijk slechte start ( 1 - 9 na twee keer knipogen ) dwong ons tot een noodzakelijke inhaalrace. Eraldo had inmiddels de plek van Neuk ingenomen en toen eenmaal de bal enkele keren via het midden was gescoord door Alferink, kwamen we langzaam maar zeker dichterbij. Sterker nog : uitmuntend verdedigingswerk van iedereen en mooie score's van 2bij2 en Aktie's op linksvoor brachten beide ploegen op gelijke hoogte. Met name 2bij2 deed zijn uiterste best om de spellie van de tegenstander uit te schakelen. Eerst mikte hij de bal met forse snelheid op diens vingers en na een korte blessurebehandeling deed hij hetzelfde nog eens haarfijn over. We hadden de genadeklap uit kunnen delen, ware het niet dat we op 22 - 22 enkele kruciale fouten maakten ( een verprutste freeball en een onnodige aanvallende misser ) en de set uit onze handen zagen glippen : 22 - 25.
De teleurstelling was groot, maar nog genietend van de fenomenale inhaalrace gingen we weer van start in set 4. De hoofden waren geleegd en we gingen verder waren we waren geeindigd : met lekker volleyballen. Senior pakte ballen van de grond waar menig ijshockeykeeper jaloers van zou worden, Alferink was heer en meester in de hoeken, terwijl Aktie's de ballen op linksvoor onhoudbaar rechtdoor binnentimmerde. De voorsprong was dan ook logisch te noemen : 16 - 11. Maar op één of andere manier stortten we in en was de voorsprong in mum van tijd gesmolten. Ineens pakten we de ballen niet meer van de grond en uit de hoeken. Opeens sloegen we niet meer mooi rechtdoor. En opeens haperde de blokkering. Was het de wederopstanding van de tegenstander, een iets te drukke coach of misschien gewoon old school vermoeidheid in de lichamen ? Wie het weet mag het zeggen...... Feit was dat KSV met de set aan de haal ging ( 22 - 25 ); ons ontredderd achterlatend ! We hadden - op die fases in de derde en vierde set na - een puike pot gespeeld, maar bleven achter met slechts één punt. Dat hadden er meer kunnen én moeten zijn, maar we vergeten andermaal om onszelf te belonen.
En dus wordt het nog spannend de laatste zes wedstrijden. De verschillen zijn klein en we zullen nog ontzettend aan de bak moeten om de laatste plek aan een ander over te doen. De ruggen zullen gerecht moeten worden en de borst fier naar voren om zodoende de benodigde punten binnen te harken. Dan zullen we wel onze tanden moeten laten zien en het liefst op de momenten dat het echt nodig is !
Ik ben bang dat KSH volgende week slachtoffer gaat worden van een buitengewoon getergd heren 1. Het was ons zaterdag in ieder geval een zwaar genoegen !
De Dijk.