Rond de klok van half vier werden de koppen geteld en met welgeteld 7 fitte spelers,een op-de-weg-terug-zijnde Fleks en een coach werd de tocht naar de vestingstad Groenlo aanvaard. Met in ons achterhoofd nog de prima sets tegen Longa, werd er voorzichtig gedacht aan het verder binnenhengelen van de benodigde punten. Tegen het geroutineerde Grol werden in de thuiswedstrijd middels een vijfsetter twee punten behaald, dus die gedachte was niet onlogisch. Aangekomen in Groenlo, Alferink mocht zijn Focus parkeren op de invalidenparkeerplaats want Fleks zat bij hem in de auto, eerst maar eens koffie genuttigd. Op de piano stond een heel breed beeldscherm, waarop we konden genieten van Koeln - HSV. We kwamen eensluidend tot de konklusie dat de " riesenzeitlupe "van de duitse televisieboys onevenaarbaar goed is en dat het tijd was om om te kleden.

Na de gebruikelijke plichtplegingen werd er begonnen. Veel keus in de opstelling was er niet : Fleks is weliswaar op de weg terug, maar een basisplaats was nog een beetje veel van het goede, dus begonnen Neuk, 2bij2, Boppe, Aktie's, Senior, Alferink en Professor aan de partij. Al ras bleek dat Grol heel goed bij de les was, en dat wij net als vorige week een haperende start kenden, mede door de vervelende CONTI-bal ( citaat Professor ). Tot 9 - 9 bleven we bij, maar een sterke service-serie van de blauwwitten maakte het verschil. Met 25 -13 moesten we de set inleveren. Het herstel bleef in de tweede set vooralsnog uit : een subliem verdedigend Grol maakte aan het net de kansen heel geroutineerd af en met 25 - 10 was de strijd in set twee snel gestreden.

In het derde bedrijf leefden we eindelijk iets op : de inmiddels ietwat hangende koppies vertoonden zowaar weer een beetje vechtlust en hier en daar wat spelvreugde. In kombinatie met wat fouten van de tegenpartij leverde dat een spannende set op. De set had zomaar voor ons kunnen zijn, ware het niet dat de prima fluitende scheids wat roet in het eten gooide. Bijna niemand had het in de gaten, maar heel sneeky hielp hij Grol aan twee hele belangrijke puntjes door plotseling een gestolen balletje te zien en iets later ook nog een heel klein netfoutje. Scherp gezien. Heel scherp zelfs, want ik weet zeker dat een team van CSI New York hier heel wat moderne opsporingstechnieken voor nodig had gehad om deze " fouten " op te sporen..... Hoe dan ook : wel heel hard gewerkt, maar met 25-20 ging de set naar de thuisclub.

In set vier werd de accu nog een keer helemaal opgeladen om te voorkomen dat we zonder punten aan de halve liters moesten. En de strijd was weer bewonderenswaardig : onmogelijke ballen werden gepakt en ralley's werden spektakulair gewonnen. Het mocht echter niet zo zijn : nu deden we onszelf middels twee foute service's in de slotfase van de set de das om. Grol profiteerde meteen en met 25 - 23 stonden we toch met lege handen.

Er werd na de wedstrijd na wat nagekaart aan de hoge tafel, uiteraard onder het genot van wat halve liters, maar we weten nog niet helemaal wat we er aan moeten doen. Nog harder werken misschien.... Om wat energie te vergaren wilden we een schaal gehaktballen bestellen, maar die waren ineens op ! De mededeling dat er op zondag wel weer gehaktballen waren kwam op ons wel wat vreemd over. De bittergarnituur vergoedde veel en rond de klok van achten verlieten we - als laatste volleyballers nota bene - de kantine. Het was ons een (z)waar genoegen.......

De Dijk.