Nadat er de hele week nog druk werd nagepraat over de derby van vorige week en alles wat er mee samenhing, was het vandaag weer een " gewone " wedstrijd. Hoewel : gezien de stand op de ranglijst in de eerste klasse C is geen enkele wedstrijd " gewoon " te noemen.

De verschillen zijn heel klein onderin en elk punt is dus goud waard. Gisteren was Longa 3 de tegenstander en automatisch gingen de gedachten terug naar die donderdagavond in Lichtenvoorde, toen we een aantal sets lang ons beste volleybal van dit seizoen lieten zien maar het niet konden belonen met winst. Mogelijk dat dat deze wedstrijd wel bewerkstelligd zou kunnen worden. Twijfelachtig was of Professor en 2bij2 het vol zouden houden : ze hadden de afgelopen dagen een abonnement op het toilet gehad en voor de zekerheid waren de dichstbijzijnde kleedkamerdeur en de deur van het toilet al wagenwijd opgezet en de route er naar toe met rood/witte linten afgezet.......

Met Neuk, Pattie, Alferink, Boppe, Senior, Aktie's en Professor als startende mensen werd er begonnen tegen een gehavend Longa. En dat laatste was voor ons niet echt een inspriatiebron om eens ongegeneerd gas te geven. Integendeel : we gingen mee in het gezapige spel van de " keiensleppers ". Gaandeweg de set waren we echter warmgedraaid en was er weer een gretig heren 1 te zien. Vooral verdedigend was het weer goed georganiseerd : Senior pakte op bewonderenswaardige manier enkele onmogelijke ballen en Professor droeg zijn rode libero-shirt met verve, getuige zijn fenomenale verdediging op linksachter. Met Aktie's - voor de wedstrijd  nog voorzien van een mooi kado vanwege de geboorte van Anna - bleek de immer stabiele scorende faktor aan het net en Alferink - nee, hij gaat niet naar Boemerang ! - als verbale aanjager in het veld, ging het tot de slotfase gelijk op. Het was dat de scheidsrechter enkele mooi geslagen smashes buiten het veld beoordeelde, terwijl wij dat uiteraard anders zagen, anders was de set onze kant op gegaan. Nu was ie, met 23 - 25, een prooi voor de rode equipe uit Lichtenvoorde.

Geen paniek was het devies voor de tweede set en met die tip gingen dezelfde mensen het veld in. Maar al vanaf het begin leek er iets geknapt. Het gretige, fanatieke was opeens verdwenen en in mum van tijd keken we tegen een hele lelijke achterstand aan. De angst om te falen had bezit genomen van het team en de 13 - 25 eindstand in die set was dan ook alleszeggend.

De grote ommekeer kwam echter in set drie : andere mensen en de opdracht om gewoon vrij-uit te spelen bleken een goede kombinatie om de wedstrijd te kantelen. Longa kreeg lange tijd geen bal meer aan de grond binnen de gele lijnen : de verdienste van zowel de blokkering ( pattie was enkele keren buitengewoon attent) als de daarachter prima geposteerde verdediging. Ook in de ralley waren we een stuk trefzekerder en vielen de ballen wel dusdanig ruim genoeg binnen de lijnen, zodat de arm van de scheidsrechter van dienst steeds vaker onze kant op wees. Met 25 - 14 was de set terecht voor ons.

Ook setje vier was weer een staaltje van ongebreideld fanatisme : de mooiste blokkeringen werden afgewisseld met hele knappe reddingen in het achterveld. In plaats van elkaar aan te kijken werd er gewoon gegaan voor elke bal en als zo'n aktie - bijvoorbeeld Prins?? die vriend en vijand verbaasde met een redding die absoluut een Nobelprijs-voor-het-volleybal waardig was -  dan ook nog eens spektakulair word afgemaakt aan het net, stijgt het aantal decibellen aanmerkelijk en de ervaring leert dat dat een heel goed teken is ! In de slotfase zakten we even terug en kon Longa onverwacht toch weer langszij komen, maar op het juiste moment werd er weer gescoord en werd een beslissende vijfde set afgedwongen.

Nog voor de set begon stonden we eigenlijk al voor, want het sociaal wiselbeleid aan Longa-kant bleek volstrekt onafhankelijk van de stand  in de wedstrijd : hun beste passer, beste aanvaller en tevens beste blokkeerder mocht aan de kant zitten toekijken hoe wij doordenderden richting winst. We wisselden bij een 8 - 4 voorsprong en bouwden die uit naar 14 - 8. Even nog spartelde Longa tegen, maar met 15 - 11 was de set en daarmee de wedstrijd voor ons.

We waren er al vaak dichtbij dit seizoen en even zo vaak stonden we kort daarna met lege handen. Gisteren was het omgekeerde het geval : winst leek heel ver weg, maar het traditionele " rugrechten " bleek nog steeds te werken. Een driewerf chapeau voor Senior is wel even op z'n plaats : de opdracht om voortaan alleen nog maar heel kort te serveren werd perfekt uitgevoerd en leverde de nodige problemen op voor Longa ! Mijn komplimenten voor de werklust en enthousiasme van zowel de mensen in het veld als die erbuiten : klasse !

Zaterdag is er weer een " gewone " wedstrijd als we in Groenlo de strijd aan gaan binden met het plaatselijke Grol. Met dezelfde werklust als vandaag gaan we daar gewoon punten wegkapen en die met enkele beugels vieren.  Wat gisteren betreft : het was ons een heel (z)waar genoegen......

De Dijk.