Buiten voeren winterse taferelen de boventoon, maar in de hal is het behaaglijk te noemen. Terwijl we jongens A in een zinderende vijfsetter zien verliezen van " Loarne ", moeten we konstateren dat de bezetting vandaag iets weg heeft van het franse vreemdelingenlegioen.

 Twee blessure's ( Fleks met zijn been ingegipst na de onfortuinlijke aktie in Dinxperlo vorige week en Neuk nog niet inzetbaar vanwege een enkelblessure, opgelopen in hetzelfde Dinxperlo ) én twee afmeldingen ( Pattie zit weer in het door hem geliefde Pruisenland en Alferink werkt aan de kontakten met kollega-pijpensnijders op het bedrijfsfeest van zijn werkgever ) dunden de selektie flink uit. En dus werden er wat uitzendkrachten geronseld : Lars en Jorn  trainen al wekelijks - tot volle tevredenheid van iedereen overigens -  met ons mee, maar gisteren mochten ze ook bij de wedstrijd zijn. Voor Lars betekende dit zelfs dat hij de hele pot mee mocht doen op de middenpositie, terwijl Jorn zich ( vooralsnog ) tevreden moest stellen met wat speelminuten in het slot van de wedstrijd. En komplimenten zijn hier zeker op z'n plek ! Lars speelde een puike wedstrijd : scoorde keurig z'n punten in de aanval, had het blokkerend iets moeilijker maar serverend en verdedigend was het prima. En Jorn liet zien dat hij het serverend de tegenpartij heel moeilijk kan maken, passend nog iets te onrustig maar verdedigend een voorbeeld voor velen.

Dan de wedstrijd. Met een ietwat geblesseerde Bertje als spelverdeler werd er gestart tegen een sterk uitgedunde tegenstander. WEVOC heeft een selektie van elf spelers, maar er waren er slechts zes te bewonderen gisteren. Dat waren echter wel allemaal echte routiniers en dat volleybalt toch wel even lastig. Maar uitgaande van onze eigen kracht ( gretig en fanatiek tot en met dus ) was de start prima te noemen. Er werd hard gewerkt en dat kompenseerde de onrust in het veld. In de spannende slotfase leek WEVOC er met de setwinst vandoor te gaan, maar de ouderwetse rug-recht-aktie sorteerde wederom effekt : met 26 - 24 was de set voor ons en met dat punt werd ons puntentotaal van vorig seizoen verdubbeld ! Of de vreugde over deze mijlpaal ons in de tweede set parten speelde, zal nooit bewezen worden maar echt beter werd het er niet op. De onrust groeide : de gretigheid was er wel, maar als dat op de verkeerde plekken in het veld wordt gedaan is alle struktuur zoek. WEVOC deed overigens ook niets bijzonders, maar de in ruime mate aanwezige routine was voldoende om de set in te pikken.

In set drie was het wedstrijdbeeld hetzelfde, ondanks wat positiewisselingen. Gewerkt werd er zoals altijd, maar de bal viel té vaak nét verkeerd en dat gaat op een gegeven moment tussen de oren werken. De servicedruk zakte daarbij ook nog eens nagenoeg weg en dat maakte dat WEVOC simpel een 2 - 1 voorsprong in sets kon nemen.

De vierde rondgang - de in de derde set ingewisselde Boppe liet zien weer goed op de weg terug te zijn, maar dat een gebrek aan konditie hem gaandeweg de vierde set hem parten ging spelen - was de achterstand onoverbrugbaar. Een lange foutenserie aan westervoorteriaanse kant leverde ons nog een handvol punten op, maar de 15 - 25 eindstand in die set was duidelijk en de winst in de wedstrijd verdiend te noemen.

Slechts één punt dus, maar de oorzaak was duidelijk. Vier mensen missen is te veel van het goede en als enkele vaste krachten dan ook nog een mindere dag hebben, kun je werken tot je een ons weegt maar dan ga je uiteindelijk toch altijd aan het spreekwoordelijk verkeerde eind trekken. Wat dat betreft komt de " winterstop " op het juiste moment. Een beetje herstellen van wat pijntjes of grotere blessure's en de hoofden lekker leegmaken tijdens de onvermijdelijke kerstdiners en oudejaarsborrels. Om zo op zaterdag 9 januari weer verder te gaan met onze hobby, want meer of minder is het niet !

Met 16 punten achter onze naam kunnen we zeer tevreden zijn en met die wetenschap wensen we iedereen hele fijne kerstdagen en een gelukkig, maar vooral gezond 2010 ! Het was ons gisteren een (z)waar genoegen.....

De Dijk.