Zaterdag 12 december. Vol goede moed vertrokken we naar de koploper. Na eerst wat strubbelingen om weg te komen, (zo’n midwinterfair is lastig als je alle mensen en auto’s bij de sporthal wil krijgen) op weg naar Dinxperlo. Onderweg nog even wat grapjes gemaakt, want als wij daar spelen gebeurt er altijd wat….

 Goed, na de koffie in ons kloffie, en hup, aan de bak. Dat viel de 1^e set toch wat tegen. Na een sterk begin van Favorita, een goed middengedeelte en een super eindschot kwam als score 25-12 op de borden. Maar dit is niet erg, we gebruiken de 1^e set altijd om de tegenstander te analyseren….(ahum). Maar goed dat “Nestor” mee was als coach, zodat er de nodige gepeperde uitspraken aan te pas moesten komen om ons even ‘een duwtje in de rug te geven’. Wel lekker beginnen en vooral…genieten van de punten. En die kwamen er ook!

In een gelijk opgaande 2^e set kwamen wij op een 22-24 voorsprong. “Zou het dan toch lukken om hier een puntje weg te kapen?” Helaas, blijkbaar sloegen de zenuwen toe, want de set ging alsnog naar de koploper met 26-24. Even een slokje water…. Even weer bij de positieven.. Het kan dus toch, we zijn er dicht bij. Hup nog ietsje meer aan de bak.

Dus vol goede moed de 3^e set in. Favorita dacht de buit binnen te hebben, gezien het feit dat men dacht te kunnen gaan wisselen in de opstelling. Helaas voor hen. Wij begonnen zeer sterk, en gestaag werd de voorsprong uitgebouwd. Dit middels erg goed verdedigingswerk en goede blokkering. Er kwam geen bal meer op de grond! Maar toen kwam er een vervelend moment. Ronald stond zeer goed te spelen, tot er een moment kwam waar hij voor de bal gaat na een blok actie, waarbij hij op de voet van een medespeler gaat staan. Hij zwikt om, iedereen schrikt, maar het blijkt mee te vallen. Wel gelijk van het veld om verder risico/schade te voorkomen. Dus gelijk maar koelen. Gelukkig was Bertjan ook mee, en ondanks dat hij licht geblesseerd was aan zijn schouder probeerde hij toch te spelen. Dit voorval koste ons even een aantal punten, maar toen stond het weer als een huis. Om vervolgens de set uit te spelen en een score van 17-25 op de borden te krijgen. Hoera, het felbegeerde puntje is binnen. En mooier, we zaten er volledig in, de tegenstander keek steeds wanhopiger, want men scoorde vrijwel geen enkel direct punt meer. We hadden het idee dat er nog wel meer te halen was, en Nestor zette ons nog even weer op scherp.

De 4^e set is er één waar niemand op zit te wachten. Niet zozeer het spel, maar een vreselijk incident deed de wedstrijd op een stand van 6-6 abrupt eindigen. Na een mooie opgezette aanval gaat Remko Oonk de lucht in om er even een bal ‘in te rossen’. Dat gebeurde ook, maar bij zijn landing gaat het helemaal mis. Zijn voet klapt dubbel en staat  ‘zeg maar gerust’ vreemd t.o.v. zijn enkel. André is de 1^e die het ziet en houdt Remko’s been vast. Gelijk een paar anderen die erbij komen om alles om Remko te ‘stabiliseren’. De beheerder komt en hij belt de ambulance. Deze arriveert na een klein kwartiertje en vanaf dat moment is Remko in goede handen. Hij zal vervoerd worden naar het ziekenhuis in Winterswijk, waar hij verder onderzocht zal worden. Ten tijde van dit schrijven is niet precies bekend wat ‘de schade’ is, maar dat hij een behoorlijke tijd uit de running zal zijn is logisch. Dit voorval zorgt ervoor dat de wedstrijd (natuurlijk) gestaakt wordt, want beide partijen hadden het wel gezien. De lol van het spelletje is er dan af. Wij hopen voor Remko dat het meevalt en dat hij weer snel ter been is. Al met al een middag die we niet snel zullen vergeten.....

Ronald Krijgsman