Dynamo Neede

Behalve een President van Europa, was er deze week ook een interessante verkiezing te bespeuren. Namelijk het “ Woord van het Jaar “. Een vakkundige jury, welkom overigens lezers/surfers, kon kiezen uit een rijtje nieuwe woorden, waaronder “ vuvuzela “, “ vaccinatieangst “ en “ koninginnedagdrama “. Gezien het feit dat er onder het woord “ vaccinatieangst “ op mijn beeldscherm geen rode lijn verschijnt, doet mij vermoeden, dat dit niet een al te nieuw woord moet zijn. Temeer daar mijn tekstverwerkingsprogramma uit 2003 stamt….

Uit al die nieuwe woorden kwam het woord “ twitteren “ als winnaar uit de koker. Wat doe je als je “ twittert “ hoor ik enkele digibeten onder U zich vertwijfeld afvragen. Dan plaats je met je telefoon of met je komputer een kort tekstbericht op een website, zodat iedereen kan lezen wat je op dat moment aan het doen bent. En dat is modern : dat iedereen weet wat je aan het doen bent, wat je gaat doen, wat je zou willen doen en, ook heel belangrijk, waar je bent.

Voorbeeld : Thierry Henry twitterde afgelopen woensdag om 22.21 uur dat hij een handsbal maakte waardoor zijn kollega Gallas de bevrijdende gelijkmaker kon scoren. Was ook goed te zien in de herhaling : met zijn linkerhand  hield hij de bal tegen en als je héél goed keek zag je in zijn rechterhand overduidelijk een mobiele telefoon. Om 22.36 op diezelfde avond twitterde de bondscoach van Ierland – Trappatoni dus – dat ze bestolen waren. Wel eens afgevraagd waarom Steve McLaren altijd iets later uit de pauze komt tijdens de wedstrijden van FCT ? Ik denk dat hij nog snel even twittert, nadat hij de plastik thee-bekertjes netjes heeft opgeruimd.

Heel modern dus allemaal, maar soms ietwat aan de onzinnige kant. ’t Is leuk speelgoed, maar wie zit er te wachten op een tweet van Anouk  dat ze bijna de liefde gaat bedrijven met iemand in haar eigen huis, of op een tweet van Paul de Leeuw dat hij  zojuist met hoofdpijn wakker is geworden, of op een tweet van Louis van Gaal dat hij het wél naar z’n zin heeft bij FC Hollywood.

Het woord “ footballfashion “ stond niet in de lijst met nieuwe woorden, maar lijkt zeer kansrijk voor volgend jaar. Want kijkend naar een gemiddelde wedstrijd valt mij op dat het steeds meer op een modeshow begint te lijken. Elke voetballer heeft ogenschijnlijk een eigen modemiep in dienst. In de oefeninterland tegen Italië bespeurde ik bij de doelman van de Squadra Azzurri een heus haarknipje. Zo’n knipje dat ik m’n dochters wel eens in de haren prik. Het knipje was overigens wel in de klukkleuren, dat wel. Ook veel voorkomend is het vermaledijde haarbandje, U weet wel: zo’n lintje om de haardos een beetje op de plek te houden. Steeds meer voetbalgrootgeldverdieners lopen er mee. Prima, maar toch niet op een voetbalveld : na een ietwat te hoog ingezette sliding gaat de tegenstander geblesseerd van de mat en het enige wat de dader doet is zijn haarbandje weer goed doen. Of je mist in de blessuretijd van de bekerfinale een dot van een kans en direkt erna moet het haarbandje weer in de plooi getrokken worden……En dan zwijg ik nog maar over de diverse sikjes, baardjes, handschoentjes-terwijl-het-nog-een-graad-of-15-is en – uiteraard – de in alle kleuren van de regenboog uitgevoerde kicksen.

Laat de voetballers weer ouderwets doen en laat de FIFA eens modern doen : plaats kamera’s rond de velden en maak er gebruik van. Want het moet afgelopen zijn met die voetballers die twitteren onder werktijd………

De Dijk.