Heren 1 sluit seizoen af met nederlaag....
Wat later dan jullie gewend zijn, het verslag van ons laatste optreden dit seizoen. Laat ik voorop stellen dat het tijdstip van welk wedstrijdverslag dan ook, niet wordt beïnvloed door de uitslag van de beschreven wedstrijd. Trouwe lezers kunnen dit be-amen en bovendien, als dat zo was, dan zou er afgelopen seizoenen weinig tot niets te lezen zijn geweest. Van de andere kant : toch wel fijn om te konstateren dat de verslagen in ieder geval worden gelezen en dat men - in dit geval onze vrienden van Tornax - ondergetekende erop attendeerd, dat er nog geen verslag op de site valt te bespeuren.
De laatste wedstrijd dus, en die was tegen de derde uitgave van BOVO. Toch de equipe die er voor zorgde dat wij twee weken geleden al het kampioenschap binnen konden hengelen. Waarvoor overigens nog onze hartelijke dank !
Omdat het kampioenschap al een feit was, kwamen de prioriteiten bij diverse spelers even wat anders te liggen en dientengevolge moesten we het stellen zonder " Pietje " - die de 65ste verjaardag van zijn pa vierde met familie - en zonder " Skippy " - die de verjaardag van zíjn pa vierde met zíjn familie - en dus een beroep deden op de diverse spelers uit jongens A. Uiteraard " t-l-v-b ", " ignition " en " 020 ", maar ook Tom " tommetje " Groniger maakten zijn opwachting tijdens de laatste wedstrijd.
Na wat gehussel door ondergetekende kwam de volgende basiszes binnen de lijnen : " Aktie' s ", " Fleks ", " Senior ", " Alferink ", " Cambuur staat 5de " en " t-l-v-b ". En we starten lekker, zeker in de wetenschap dat er toch een " vreemde " opstelling in het veld stond. Maar iedereen was zich daar van bewust en deed zijn eigen ding én daar waar mogelijk nog iets meer. Dat resulteerde in zeer acceptabel spel en gaandeweg de set pakten we zelfs een voorsprong. We lieten Bovo nog even gevaarlijk dichtbij komen, maar met 25 - 23 was de set een prooi voor de " squadrra verde ".
In de tweede rondgang in eerste instantie nog dezelfde akteurs, maar gaandeweg de set was er plek voor " 020 " en " ignition ", die moeiteloos meedraaiden en bovendien voor wat meer servicedruk zorgden. Bovo had echter goed opgelet in set 1 en had een beter antwoord op ons spel : 21 - 25. Het was mooi om te zien dat " t-l-v-b " zo druk was met het spel, dat hij vergat om te lachen. Iets dat hij in zijn eigen wedstrijd wel veelvuldig deed.....
De derde set was een kopie van de tweede : we bleven netjes bij qua punten. We wisselden mooie dingen af met wat beginnersfouten, maar dat was gezien de personele bezetting geen enkele speler te verwijten. De coach echter viel wel iets te verwijten. Hij beloofde " 020 " om op de serviceplek ingewisseld te worden voor " fleks ", maar tot verbazing van " 020 " gebeurde er niets. Eén rotatie later kwam er de wissel, maar toen was het " alferink " die op de serviceplek terechtkwam. Verbazing bij de coach, maar beloofd was beloofd en dus werd er gewisseld. " alferink " nam licht wenkbrauwfronsend plaats op de bank en " 020 " redde zijn coach door zo moeilijk te serveren dat er direkt een punt op de borden kwam. Prima wissel dus.....
De set werd er echter niet mee gered, want met andermaal 21 - 25 trok Bovo aan het langste eind.
In de vierde set was het heilige vuur er wel een beetje uit. Alles wat mis kon gaan, ging ook mis : positie' s werden niet ingenomen en men keek meer naar elkaar dan naar zichzelf. Doorgaans niet echt een succesformule.... Bij een fikse achterstand was er ruimte voor " tommetje " om te laten zien wat hij kon. Klein van stuk stapte hij het veld in en deed wat ie moest doen : de bal netjes bij de aanvallers brengen. Een korte inhaal race deed menigeen terugdenken aan de kampioenschapsset, maar bij 19 - 24 viel de bal voor de laatste maal dit seizoen op de grond. Aan onze kant wel te verstaan en dus was de terechte 1 - 3 overwinning voor de aaltenaren een feit.
Maar voor ons was er ook een beetje een overwinning : 4 jonge jongens die lieten zien dat ze kunnen volleyballen en dat geeft hoop voor de toekomst. Het feest na afloop was er niet minder om : met muziek, hapjes en wat drankjes was de gezelligheid niet van de lucht. En dus was het ons zaterdag - ondanks de nederlaag - een waar genoegen...
De Dijk.
