Heren 1 pakt titel na zinderend slot !
Het bericht dat Victoria twee sets had verloren tegen Bovo 3 was reeds doorgesijpeld in Neede, dus wisten we dat een 3 - 1 overwinning voldoende zou zijn om vandaag al de titel in de wacht te slepen.
Dat zou dan moeten gebeuren tegen DASH, dat met een vijfde plek op de ranglijst gerust een lastige tegenstander genoemd mag worden. Destijds in Vorden waren we ze, in denk ik onze beste wedstrijd van dit seizoen, met 0 - 4 de baas. Maar toen lieten ze duidelijk zien, dat ze een team hebben waar niet zomaar even van gewonnen kan worden.
Daarbij hadden we vandaag zeker niet de beschikking over " Eraldo " : hij werd namelijk eerder vandaag geopereerd aan zijn knie. Er werd een scheurtje in de binnenmeniscus gekonstateerd en wat herstelwerk uitgevoerd, waarna hij thuis op de hoogte werd gehouden over de gang van zaken in de sporthal.
De partij ging van start met " Skippy ", " Aktie' s ", " Alferink ", " Senior ", " Pietje " en " Fleks ". Aan de kant de aanmoedigingen van " Cambuur staat 5de ", " 020 ", " t-l-b-v- " en " Ignition " en de aanwijzingen van assistent " Nestor " en trainer/coach " de dijk ". Dit alles moest genoeg zijn om een goed resultaat te behalen.
En de start was prima : veel druk met de service deed DASH veelvuldig uitwijken naar de buitenkant, waar een goed blok voor veel punten zorgde. Over het midden beperkte de opponent uit Vorden zich tot wat prikballen, die onvoldoende door ons werden gepakt waardoor het nog lang spannend bleef in de eerste set : 25 - 20.
De volgende rondgang ging de " squadra verde " op dezelfde voet verder : DASH kwam lastig tot scoren, terwijl " Skippy " door een prima liggende pass de aanvallers makkelijk kon vinden. Verdedigend stond het goed en dat deed veel ralley' s in ons voordeel kantelen : 25 - 20.
In de derde set - bij winst was het kampioenschap een feit - zakten we traditiegetrouw wat terug. En daar waar we ons meestal wel weer terug vechten, bleven we wegzakken : DASH had ergens tijdens de veldwissel een zak servicedruk gevonden, waarmee de passers danig onder druk werden gezet. Met " Cambuur staat 5de " voor " Fleks " leek het even wat beter te worden, maar wat onnodige misverstanden in de passing en een hoog het-was-niet-mijn-fout-gehalte deden de set in Vordens voordeel vallen : 20 - 25.
En dus moest het in de vierde episode gebeuren : echter veranderde het wedstrijdbeeld nog niet echt of beter gezegd : echt niet ! DASH had de smaak te pakken en was zeker niet van plan om aan een kampioenschap mee te werken. De vordenaren liepen naar een 7 - 15 voorsprong en niets leek er op te wijzen dat een " houdini-act " als tegen Tornax ons ging redden. Totdat " Alferink " - met een gezicht alsof hij elk moment iemand kon gaan opvreten - aan de servicelijn verscheen. Een fenomenale serie floaters, waarbij DASH tevergeefs zowel meerdere passers als time outs gebruikte om die serie te onderbreken, bracht tot opluchting van alles met een Dynamo-hart de 15 - 15 op de borden. Om ons heen waren de wedstrijden reeds afgelopen en stonden de teams langs de lijn toe te kijken hoe we ons van DASH probeerder te ontdoen en op de tribune zaten de vele toeschouwers op het puntje van hun oranje kuipstoeltje. Maar wie dacht dat de thuisploeg nu wel zou doordrukken, kwam bedrogen uit. Andermaal sloeg DASH een gaatje ( 16 - 21 ) en een stilte maakte zich langzaamaan meester van 't Spilbroek. Enkel gejuich van vordense komaf was er nog te horen, terwijl zij toch numeriek ver in de minderheid waren.....
Maar de ooit door ondergetekende bedachte term " rugrechten " werd nog eens met succes toepast en langzaam werd de achterstand ingelopen. Mirakuleuze ralley' s met dito verdedigingsaktie' s werden in ons voordeel beslist, " Ignition " die " Skippy " succesvol verving om even te blokkeren en enkele kanonskogels van " Pietje " en " Aktie' s " brachten ons andermaals langszij ( 22 - 22 ) en deden de sporthal bijkans ontploffen. Door een onhoudbare 3-meter-aanval van " Pietje " kwam er niet veel later een matchpoint - in dit geval een kampioenschapspunt - voor de thuisclub op het scorebord. En waar we eerder in de wedstrijd nog wel eens twijfelden of we het punt zouden gaan maken, was dat nu niet het geval : de eerste de beste mogelijkheid werd benut om het beslissende punt te maken. Tergend langzaam viel de bal tussen een aantal DASH-spelers op de blauwe ondergrond, waarmee de winst in de wedstrijd en het kampioenschap een feit was !
De vreugde was groot, evenals de vreugdesprongen van " Skippy " en " Senior " ( te zien op deze foto' s ), en terecht : met slechts één verliespartij tot nu toe werd het kampioenschap terecht binnengehaald. Met een smalle selektie, waarbij vaak dezelfde spelers speelden. En dus ook vaak dezelfde spelers niet of niet veel speelden en juist die spelers verdienen een extra kompliment. " Cambuur staat 5de " kreeg niet veel speelminuten, maar liet in de minuten die hij kreeg wel zien dat hij de wil heeft om iets goed te doen en prima wist wat zijn sterke en zwakke punten waren. Een goede eigenschap, die lang niet elke volleybalspeler in zijn/haar bagage heeft ! " Skippy " speelde ook niet veel : wilde dat zelf ook niet omdat het fysiek niet ging óf omdat - citaat van hemzelf - we de punten moesten pakken. Door de blessure van " Eraldo " moest hij echter vol aan de bak en hoewel hij het fysiek dan vaak zwaar had, liet hij zien dat je met pure inzet ook een heel eind kunt komen ! Eenzelfde kompliment geldt ook voor " 020 ", " t-l-v-b- " en " Ignition ", die altijd bereid waren om aanwezig te zijn maar lang ziet altijd speelminuten konden krijgen. Maar op de trainingen lieten ze zien dat er zeker ( grote ) sprongen voorwaarts worden gemaakt, die komend seizoen beloond moeten gaan worden !
Nadat de vele felicitatie' s met grijnzende gezichten in ontvangst waren genomen, mocht " Eraldo " - die zich na de eerste set op krukken bij ons had gevoegd ! - de kampioensbeker uit handen van Gerri Reith ontvangen. Het feest kon beginnen en het zal U niet verbazen dat het nog lang onrustig bleef in het sportcafé : muziek, bier, vette hap en veel gezelligheid waren daar zeker debet aan.
Wat ons betreft was het ook dit keer een waar genoegen. Maar dan wel iets waarder dan anders......
De Dijk.
